media.dorusrijkers.nl
Informatiepaneel
(W. van der Wal; 2005; eigen kollektie)
Naast het Oude Boothuis is een informatie-paneel aangebracht.
Voor de tekst, zie hieronder.
Opmerkelijk: de tekening rechtsonder komt uit het boekje 'De reddingboot komt!' (de Booy, H.TH.; ill.: de Jonge, Wubbo; 1950).
Het stelt de stuurstand van de mrb Dorus Rijkers (I) voor bij een gefingeerde redding.
Tekst:
Het reddingwezen op Terschelling
In november 1824 werden kort na elkaar de Noord- en Zuidhollandse reddingmaatschappijen opgericht en vanaf toen was er sprake van het redden van schipbreukelingen in gecoördineerd verband.
Aanleiding tot de oprichting was een uitzonderlijk zware storm die midden oktober 1824 enkele tientallen schepen op de Nederlandse' kust deed st randen, waaronder "De Vreede" ter hoogte van Huisduinen. Bij hun pogingen om de ongelukkige bemanning te redden kwam een aantal vletterlieden en schipbreukelingen om het leven.
Dit was voor enkele Amsterdamse notabelen de aanleiding om de koppen bij elkaar te steken en over de N.Z H.R.M op te richten.
Van meet af aan was Terschelling één van de stations van deze maatschappij. Aan de zuidwestzijde van het dorp West-Terschelling verrees een schuur voor het opbergen van een roeireddingboot, later gevolgd door andere exemplaren.
In 1904 werd bij de westelijke havendam een houten schuur gebouwd. Deze stond op palen, met de voorkant boven de dam. Ervoor was een glijgoot aangebracht.
De bemanning stapte al in de .schuur in de boot en plonsde zó de haven in.
In het laatst van de 19e eeuw bracht een stoomsleper de havenreddingboot meestal zo dicht mogelijk bij een in nood verkerend schip, zodat de roeiers meer krachten over hadden voor het eigenlijke reddingswerk.
Van deze "service" konden de strandreddingboten van Oosterend en Midsland geen gebruik maken. Deze werden met paardentractie in de branding gebracht en gelanceerd.
Oosterend kreeg zijn eerste reddingboot in 1834, Midsland wat later. De eerste reddingbootschuren werden noodgedwongen bij de dorpen gebouwd. Het stuivende duin, vlak achter de zeereep, was toen ongeschikt voor bebouwing.
Omstreeks de eeuwwisseling werden er schuren gebouwd bij het strand, ter hoogte van de palen 7 en 18. Beide zijn al lang weer verdwenen (1938 en 1966). De roeireddingboot van Oosterend heeft dienst gedaan tot 1950.
In 1938 werd er bij paal 8 een nieuwe schuur gebouwd. Hierin werd de gemotoriseerde Nicolaas Marius gestationeerd, die tot 1988, precies een halve eeuw lang, dienst heeft gedaan. De Nicolaas Marius en de Barend van Spreekens werden met een rupstrekker te water gelaten.
De reddingbootschuur bij paal 8 doet nu dienst als onderkomen voor het lijnwerptoestel (wippertoestel) en een rubberboot.
De eerste gemotoriseerde havenreddingboot, de Brandaris kwam hier in 1910 als tweede motorboot van de maatschappij en was toen de meest geavanceerde ter wereld. Ze heeft dienst gedaan tot en met 23 oktober 1921, een noodlottige datum waarop de Brandaris, bij de Vliehors, met man en muis verging.
Deze Brandaris werd in 1923 opgevolgd door de Brandaris II, gebouwd naar het ontwerp van de legendarische Insulinde. De Brandaris II deed dienst tot 1960, het jaar waarin de Carlot kwam.
Tegenwoordig verlenen helicopters vaak goede diensten bij het in veiligheid brengen van in nood verkerende schepelingen.
Namen van Terschellinger redders zijn opzettelijk vermeden om niemand tekort te doen. Honderden schipbreukelingen hebben hun leven aan hen te danken.
(NB: de tekst op het paneel over de opgedoken voorwerpen rondom het clubhuis is hier NIET overgenomen.)
[ Hoofdpagina ] - [ Disclaimer ]