media.dorusrijkers.nl


Tinus Bruin

Tinus Bruin

(fotograaf onbekend; jaar onbekend; eigen kollektie)

Martinus Johannes Bruin

Tinus Bruin werd op 9 maart 1883 geboren. Hij huwde met Arentje van der Toorn. Samen kregen ze zeven kinderen, onder wie vijf dochters. Martina, het jongste kind, en Leen (16) waren nog inwonend toen Tinus Bruin onder hachelijke omstandigheden negen vissers redde van een bij de Scheveningse haven gezonken logger. Zijn zoon Leen was toen op zee.
Schipper Bruin was vletterman en vislosser van beroep, in dienst van 'J-J' van der Toorn (geen familie van z'n vrouw).
Daarnaast was hij aflosser voor het personeel van het seinhuis, dat hij verving bij ziekte en vakantie.
Tenslotte was hij schipper van de motorreddingboot. Altijd scharrelde hij rond de haven, tuk op werk, want hij had het niet breed. Veelal was hij vergezeld van z'n broer Willem, die evenals Tinus tot het gilde der 'blauwe ridders' behoorde. Zij kenden alle vissers en konden op grote afstand zien welk vissersschip in aantocht was. Door z'n voortdurende aanwezigheid in de haven was hij altijd in de buurt van de reddingboot als er gevaren moest worden.
Herhaaldelijk werd een beroep op hem gedaan en nooit tevergeefs.
Tinus Bruin was nooit om een antwoord verlegen; zoals zoveel vissers en vletterlieden was hij een vrijgevochten kerel, ruw in de mond, maar zuiver op de graat. Zijn onverschrokkenheid maakte hem bij uitstek geschikt voor het reddingswerk.
En keer stond hij met z'n mond vol tanden, namelijk toen Koningin Wilhelmina hem de gouden medaille voor Menslievend Hulpbetoon op de borst speldde. Hij zei later: 'Zij kwam voor me staan, weet je wel? Ik was als verlamd, ik kon m'n mond niet roeren. Wel, dan moet er veel gebeuren, niet dan?'
In 1903 maakte hij zijn eerste tocht. Twintig jaar was hij en roeier in de roeireddingboot, die twaalf mensen van de Oostenrijkse bark Henritte haalde. Hij bleef roeier tot 1924, waarna hij als schipper werd aangesteld op de eerste motorreddingboot die de N.Z.H.R.M. in 1907 had laten bouwen, de Jhr Mr J. W. H. Rutgers van Rozenburg.
Een jaar later werd hij overgeplaatst op de nieuwe Zeemanshoop. Deze boot werd in 1940 door enige studenten gekaapt en voer met een veertigtal joodse landgenoten naar Engeland. In Scheveningen werd dat jaar de Arthur in dienst gesteld.
Op 1 januari 1944 werd schipper M. J. Bruin gepensioneerd. Hij had toen 70 personen gered en veel schepen geassisteerd, waaronder 27 vissersschepen.
Hij overleed 2 februari 1964 in de ouderdom van 80 jaar.

{Uit: Gouden Reddingen; Zeeman, S.; Uitg.: KNZHRM, Amsterdam}

< Vorige  |   ^ Terug naar overzicht   |  Volgende >


[ Hoofdpagina ] - [ Disclaimer ]