media.dorusrijkers.nl
Vlieland-Oost Reddingbootschuur
[ Terug naar het bovenliggende album ]
In 1895 gebouwd voor het station Vlieland-Dorp omdat de afstand Dorp-strand vaak te groot was gebleken.
------------------------------------------------------------
Oost-Vlieland, Duinkersoord 33, Reddingboothuis van de Noord- en Zuid-Hollandsche Redding Maatschappij
Dit gebouwtje dat hecht met de geschiedenis van het eiland is verbonden, staat vlak voor de laatste duinenrij ten noorden van het dorp Oost-Vlieland. Een natuurstenen plaquette, die in de gevel is ingemetseld, geeft te lezen dat de eerste steen werd gelegd op 9 november 1894 door K. Reedeker, burgemeester van Vlieland en voorzitter van de plaatselijke commissie der N.Z.H.R.M. De in 1825 opgerichte Maatschappij was van het begin af aan op Vlieland vertegenwoordigd. Reeds in 1825 werd een reddingboot gestationeerd op het eiland, voor welks noordkust in het najaar van 1824 nog elf schepen met man en muis waren vergaan. De reddingboot was aanvankelijk geborgen in een loods in het dorp. Dit bleek een groot bezwaar: bij alarm moest de boot op een slede door vier paarden over de onverharde wegen van het eiland naar het strand worden versleept, een tocht die bij barre weersomstandigheden wel vier uur in beslag kon nemen. In deze toestand kwam pas verbetering in 1894 door de bouw van de nieuwe loods.
Het gebouw, naar ontwerp van A. Kooreman, is opgetrokken in baksteen onder een ver overstekend zadeldak met Friese pannen. Ondanks het zuiver utilitaire karakter is het zeer zorgvuldig gedetailleerd. De lange zijgevels zijn geleed door middel van drie spaarvelden tussen muurdammen. De kopgevels bezitten dubbele deuren onder een brede toog in twee kleuren metselwerk met daarboven een band die bedoeld was voor een gevelopschrift en een achthoekig bovenlicht. De daklijst is aan alle zijden voorzien van een zaagtand wat, in combinatie met het overstekende dak, aan het geheel een chalet-achtig voorkomen verschaft. Inwendig is het gebouw niets meer dan waarvoor het bedoeld was: een ruime loods tot berging van de reddingboot. In de klinkerbestrating zijn twee geulen uitgespaard, waarin planken lagen die het uitslepen van de slede vergemakkelijkten. Boven een gedeelte van de loods is een zoldertje voor de opslag van materialen. Door middel van houten schotten zijn een kleine wachtruimte voor de bemanning en een privaat afgescheiden.
Het gebouw werd in 1999 ingeschreven in het Rijksmonumenten-register als 'enig gaaf bewaarde voorbeeld van een stenen reddingboothuis langs de Friese kust'. In 2004 is een volledige restauratie uitgevoerd door Vereniging Hendrick de Keyser en is het gebouw geschikt gemaakt als kunstenaarsatelier.
(tekst ontleend aan een dokument van de Vereniging Hendrick de Keyser )
[nov 2008]
[ Hoofdpagina ] - [ Disclaimer ]